Çocukluğumu Arıyorum Gözlerim uzaklara dalarken seni arıyor çocukluğum... dünkü rüyam canlanıyor zihnimde hatırlıyorum okulumun bahçesinde dolaşıyorum üç beş çocuk top oynuyor bana yabancı olsun yine de el sallıyorum ne kadar yaşlanmış dalında sallandığım çınar çıksam ayıp olur mu? tepesinden baksam bari okuduğum sınıfa derken; öğretmenim! sesinin tınısı yankılanıyor kulaklarımda haydi çocuklar zil çaldı içeri geliyorum öğretmenim canım öğretmenim ağlıyorum… Atamın büstü hala salonda gülümsüyor sanki ne çok özlemişim besbelli sarılıyorum… Acıktım simit almalıyım kantinden sıraya girmeliyim illâ ki elli kuruşu uzatmalıyım artan susamları da vermeli Salih Amca öyle bir yemeliyim ki belki de çocukluğuma doymalıyım Aylardan mayıs bende ise hazan okulumun bahçesinde dolaşıyorum kim bulabilmiş ki çocukluğunu heyhat! ben hala beyhude arıyorum.

Ayşe Ceyhan